Τσαρλς Μπουκόφσκι, από το βιβλίο «Γυναίκες» (1973) Απόσπασμα 1 Φορούσε γαλάζια κυλότα. Της την έβγαλασήκωσε το φουστάνι της, και με την τηλεόρασηνα τρεμοπαίζει την πήρα στα όρθια.Καθώς παλεύαμε σ’ όλο το δωμάτιο(γαμάω τάφο, σκέφτηκα, ανασταίνωκαι νεκρούς. Υπέροχα,Υπέροχα!Σαν να τρως κρύες ελιές στις 3 μ.μ.κι η πόλη να φλέγεται ολόκληρη)έχυσα. Απόσπασμα 2 «Ήμουν αυτό που λένε…

Ανδρέας Εμπειρίκος: «Υψικάμινος» – Το ρήγμα της φωνής προωθεί την πορεία του θρόμβου και επί της κορυφής χαίνει η χαρά του ερχομού μιας άλλης δολιχοκέφαλης γυναίκας. Τα πέταλά της έκλεισαν και το περιδέραιο που έσκυψε να πιάσει προκαλεί και περιφρουρεί την συνουσία της μακρυά από τα στάχυα και τα βελούδα της παραλίας. Η ώρα δεν…

 Louis Aragon  «Il n’y a pas d’amour heureux» Rien n’est jamais acquis à l’homme Ni sa forceNi sa faiblesse ni son coeur Et quand il croitOuvrir ses bras son ombre est celle d’une croixEt quand il croit serrer son bonheur il le broieSa vie est un étrange et douloureux divorceIl n’y a pas d’amour heureux…

Κωνσταντίνος Καβάφης: «Θυμήσου, σώμα» Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σέναγυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,κ’ ετρέμανε μες στη φωνή — και κάποιοτυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίεςεκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,θυμήσου, μες…

Ράινερ Μαρία Ρίλκε «Τρίτη Ελεγεία του Ντουίνο» (απόσπασμα), μετάφραση: Σωτήρης Σελαβής Άλλο να υμνείς στην αγαπημένη κι άλλο, αλίμονο, τον ένοχο εκείνο θεό – ποταμό που στο αίμα κρυμμένος. Εκείνη αναγνωρίζει το αγόρι της από μακριά, μα κι αυτός τι να ξέρει για τον αφέντη της ηδονής που συχνά, πριν η κοπέλα τον κατευνάσει συχνά…

Kωνσταντίνος Καβάφης «Επέστρεφε» Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με –όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι. Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται… [1912] Πηγή: Καβάφης Π.Κ, 2018,…

Δημήτρης Μεντζέλος «Σ» Μια ταξιδιάρικη ζαλάδα το πέρασμα σου Μια θεϊκή ανατριχίλα το άγγιγμα σου Ελεφαντόδοντο και έβενος είναι το κορμί σου Και τα χέρια μου συντηρητές της ύπαρξης σου Τα μάτια σου μου στέλνουν οράματα στο νου Και το φιλί σου ανεξερεύνητο κομμάτι του ουρανού Μια λέξη σου είναι αρκετή να βγω από το…

Γιάννης Ρίτσος  «Σάρκινος λόγος» Ι. Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω.Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα.Καλυμένη ἀπ᾿ τὰ μαλλιά ὡς τὰ νύχια τῶν ποδιῶν μὲ σκοτεινὸ διάφανο πέπλοδιάστικτο ἀπ᾿ τοὺς ἀσημένιους στεναγμοὺς ἐαρινῶν φεγγαριῶν.Οἱ πόροι σου ἐκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ἰμερόεντα.Ἀρθρώνονται ἀπόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιὲς…

Charles Bukowski «Έχεις φιλήσει ποτέ πάνθηρα;» Αυτή η γυναίκα φαντάζεται πως είναι πάνθηρας,κι όταν κάποτε κάνουμε έρωτα,ουρλιάζει, αγριεύει,με κοιτάζει μέσα από τα μαλλιά,που χύνονται στο πρόσωπο τηςκαι μου δείχνει τα νύχια της.Εγώ, πάντως, τη φιλάω και συνεχίζουμε. Έχεις φιλήσει ποτέ πάνθηρα;Έχεις δει θηλυκό πάνθηρα ν’ απολαμβάνειτην ερωτική πράξη;Δεν έχεις καταλάβει τον έρωτα, φίλε… Εσύ με…

Τζόυς Μανσούρ «Ερωτικά», μετάφραση: Έκτωρ Κακναβάτος Σʼ αρέσει να πέφτεις στο ξεστρωμένο μας κρεβάτι οι παλιοί ιδρώτες μας δεν σʼ αηδιάζουν τα λερωμένα, από ξεχασμένα όνειρα, σεντόνια μας οι κραυγές μας που στο σκοτεινό δωμάτιο αντηχούνε όλα ετούτα ξεσηκώνουνε το αχόρταγο κορμί σου, το άσχημό σου πρόσωπο επιτέλους λάμπει που οι χτεσινοί μας πόθοι είναι…

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Μικρό βιεννέζικο βαλς» Υπάρχουνε στη Βιέννη δέκα νέες κοπέλες, ένας ώμος που ο θάνατος οιμώζεικι ένα δάσος από φοίνικες ξερούς. Υπάρχει ένα κομμάτι της αυγήςμες στο λευκό μουσείο της πάχνης.Υπάρχει ένα σαλόνι με χίλια παραθύρια. Αλλοίμονον, αλλοίμονον, αλλοίμονο!Το βαλς αυτό ας το χορέψουμε με το στόμα κλεισμένο. Αυτό το βαλς, αυτό το βαλς,…

Τίτος Πατρίκιος: «Το δύσκολο» Όπως και αν έρθουν τα πράγματαόσο αντίξοες κι αν είναι οι συνθήκεςπάντα μπορεί κανείς να ερωτεύεται.Το δύσκολο είναι ν’ αγαπάς. Πηγή: Τίτος Πατρίκιος, 2011, «Συγκατοίκηση με το παρόν», Εκδόσεις: Κέδρος – – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ #LOVE is made of ORG@SM Ο χώρος Τέχνης – ισμός στην Αθήνα έχει την χαρά να παρουσιάσει…

Kωνσταντίνος Καβάφης «Για να`ρθουν» Ένα κερί αρκεί.Αρμόζει πιο καλά,σαν έρθουν της Αγάπης. Ένα κερί αρκεί,να μην έχει φως πολύκαι την υποβολή,μέσα στην ρέμβη έτσιγια να `ρθουν της Αγάπης. Το φως του το αμυδρόθα `ναι πιο συμπαθέςσαν έρθουν οι σκιές. Η κάμαρη απόψεμέσα στην ρέμβη όλωςκαι με το λίγο φωςθα οραματιστώγια να `ρθουν οι σκιές.  [1920]…

Κική Δημουλά: «Τα πάθη της βροχής» Εν μέσω λογισμών και παραλογισμώνάρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχταμ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχοσι, σι, σι.Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,ήχος κανονικός, κανονικής βροχής. Όμως ο παραλογισμόςάλλη γραφή κι άλλην ανάγνωσημού’ μαθε για τους ήχους.Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά…

Οδυσσέας Ελύτης: «Το Μονόγραμμα» Θα πενθώ πάντα -μ’ ακούς;- για σένα,                              μόνος, στον Παράδεισο Ι Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές Της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός Πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μαςΚαι θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότηταΜε το δριμύ του μαύρου του θανάτου. II Πενθώ…

Μέμα Κλάρα: «Εφηβεία Θανάτου» δεν αγαπάμε παρά με καλογυαλισμένα μαχαίρια. τα καρφώνουμε ο ένας στον άλλον τρυφερά και έτσι αγκαλιαζόμαστε με αίμα στο στομάχι. τα στόματα μας μέταλλα σάλπιγγες φτυάρια. ο έρωτας δεν είναι παρά, η εφηβεία του θανάτου. – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ #LOVE is made of ORG@SM Ο χώρος Τέχνης – ισμός στην Αθήνα έχει…

Μπέρτoλτ Μπρέχτ «Ερωτικό τραγούδι από μιαν άσχημη εποχή» (Liebeslied aus einer schlechten Zeit) Δεν ήμασταν οι δυο μας φιλιωμένοικι όμως πλαγιάσαμε στην ίδια κλίνη. Σαν πέσαμε ο ένας στου άλλου την αγκάληήμαστε ανάμεσά μας πιο μακριά κι απ’ τη σελήνη. Κι αν τώρα ανταμωνόμασταν στην πιάτσαθ’ ανάβαμε για λίγα ψάρια μια άγρια πάλη:Δεν ήμασταν οι…

Kατερίνα Αγγελάκη Ρουκ: «Όταν το σώμα» Όταν το σώμα υποσχεθεί τον εαυτό τουκι εκπληρώσει την υπόσχεσή τουεπιθυμώντας με φωνέςπου ξεχύνονται στον κήποκαι κολλάν στους κλάδουςσαν ρετσίνι,όταν το σώμα εξαρθεί αναγγέλλοντας«υπάρχω απόλυτα στο χάος»και κάτω από δυνατούς γλόμπουςανοίξει στα δύογια να χωθεί μισόστο άλλο μισό του άλλου,όταν ο λόγος του γίνεται… …κατακόρυφη γραμμήπου το συνδέει με…

Γιάννης Βαρβέρης «Το σώμα σου κι εγώ» Έχουμε πολύ ταξιδέψειτο σώμα σου κι εγώ έχουμε φανταστείόσα ένα σώμα κι ένα εγώμπορούν να φανταστούν. Το σώμα μου κι εγώέχουμε ονειρευτείτο σώμα σου σε στάσειςπου ποτέ σου δε φαντάστηκες. Δεν έχεις θέση τώρατι ζητάςανάμεσα σε μένακαι στο σώμα σου. Πηγή: Βαρβέρης Γιάννης, 2013, «ΠΟΙΗΜΑΤΑ (δεύτερος τόμος), 2001-2013»,…

Μπέρτολτ Μπρέχτ: «O θρύλος της πόρνης Έβλιν Ρου» Άνοιξη ήταν κι η θάλασσα γαλάζια μ΄αυτή ησυχία πού να βρει. στο τελευταίο σκαρφάλωσε καράβι η Έβλιν Ρου μας η μικρή. Ένα αραχνένιο ανέμιζε φουστάνι πάνω στο ουράνιο της κορμί κι αντί γι΄άλλο χρυσό στολίδι μόνο μια εξαίσια κόμη την κοσμεί. «Στους Άγιους Τόπους, καπετάνιε, πάρε κι…

Τίτος Πατρίκιος «Υμνώ το σώμα» Ι. Υμνώ το σώμα που υψώνεται σαν μίσχος σώμα γυναίκας που γοργά ή νωχελικά κινείται που ανθίζει και τον χειμώνα ακόμα που αλλάζει όσα νεκρώνουν κύτταρά του σε ρόδινη φρέσκια σάρκα, που δίνει τις δικές του προσταγές γι’ αέναες επιθυμίες για σμίξιμο και συνταύτιση μ’ ένα άλλο σώμα. Υμνώ και…

Γιάννης Ιωαννίδης: «Ερωτηκές σημειώσεις» Σε μοιρίζω,  βρίσκομαι κάτω απ’το δέρμα σου, εκεί ζω,  σαγκίζω, στο αυτί σου ψιθυρίζω και δεν αντέχεις, κάθε φορά που τρέμεις πέρνω το ρίγος απ’το λαιμό σου και το δίνω στο σώμα μου για τροφή. Σε κάθε κορυφή χάνω το κέντρο. Γιάννης Ιωαννίδης, 2019, «Ερωτηκές σημειώσεις» – – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ #LOVE…

  Πάμπλο Νερούντα: «Ποθώ το στόμα σου» «Ποθώ το στόμα σου, τη φωνή σου, τα μαλλιά σου. Σιωπηλός, πεινασμένος, ενεδρεύω στους δρόμους.Το ψωμί δε με τρέφει, η αυγή με ταράζει,Αναζητώ τον υγρό ήχο των βημάτων σου, όλη μέρα. Ορέγομαι το λαμπερό χαμόγελό σου,τα χέρια σου, στο χρώμα του άγριου σιταριού.Ορέγομαι τα χλωμά πετράδια των νυχιών…

Δημήτρης Λιαντίνης «Γκέμμα» «Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του. Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη…

Rumi: «The sunrise ruby» In the early morning hour, just before dawn, lover and beloved awake and take a drink of water. She asks, Do you love me or yourself more? Really, tell me the absolute truth. He says, There is nothing left of me. I am like a ruby held up to the sunrise….

Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Ο  Γ Ρ Α Μ Μ Α της Σύλβια Πλαθ Δεν είναι εύκολο να εκφράσω την αλλαγή που επέφερες. Αν είμαι τώρα ζωντανή, ήμουν νεκρή τότε, αν και, όπως μια πέτρα, αυτό δεν μ`ενοχλούσε, να μένω στη θέση μου ακολουθώντας τη συνήθεια δεν είναι ότι μ`έσπρωξες απλά μια ίντσα,…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ #LOVE is made of ORG@SM Ο χώρος Τέχνης – ισμός στην Αθήνα έχει την χαρά να παρουσιάσει στο κοινό την ομαδική εικαστική έκθεση με τίτλο: «#LOVE is made of ORG@SM». Την επιμέλεια της έκθεσης φέρει η Ιστορικός της Τέχνης, ΜΑ Δημοσιογράφος και μέλος της AICA Eλλάδος, Νικολένα Καλαϊτζάκη. Η έκθεση τελεί υπό την υποστήριξη του ηλεκτρονικού περιοδικού Τέχνης Pause. Η Ιστορικός της Τέχνης…