Τσαρλς Μπουκόφσκι, από το βιβλίο «Γυναίκες» (1973)

Απόσπασμα 1

Φορούσε γαλάζια κυλότα. Της την έβγαλα
σήκωσε το φουστάνι της, και με την τηλεόραση
να τρεμοπαίζει την πήρα στα όρθια.
Καθώς παλεύαμε σ’ όλο το δωμάτιο
(γαμάω τάφο, σκέφτηκα, ανασταίνω
και νεκρούς. Υπέροχα,
Υπέροχα!
Σαν να τρως κρύες ελιές στις 3 μ.μ.
κι η πόλη να φλέγεται ολόκληρη)
έχυσα.

Απόσπασμα 2

«Ήμουν αυτό που λένε αισθηματίας. Συγκινιόμουν με ένα σωρό χαζά πράγματα: γυναικεία παπούτσια κάτω από ένα κρεβάτι, μια ξεχασμένη φουρκέτα στο νεροχύτη, από τον τρόπο που έλεγαν «πάω να κατουρήσω», από τις κορδέλες τους, όταν τις έβλεπα να διασχίζουν το δρόμο 1.30 το απομεσήμερο, από τα ατέλειωτα βράδια του συντροφικού πιοτού, από τους καβγάδες, τις ψιλοκουβέντες, τότε που σκέφτεται κανείς την αυτοκτονία.

Και ακόμα έλιωνα όταν ένιωθα να συντελείται το θαύμα, όταν καθόμουν μαζί τους στο αμάξι μου, όταν αναθυμιόμουν τους έρωτές μου στις 3 τα ξημερώματα, όταν μου έλεγαν ότι ροχαλίζω, όταν άκουγα τα ροχαλητά τους, όταν μόνος μου σε ένα εστιατόριο διάβαζα την εφημερίδα μου και ήθελα να ξεράσω γιατί σκεφτόμουν πως τώρα είναι παντρεμένη με έναν διανοητικά ανάπηρο οδοντίατρο. Όταν έπινα, όταν χόρευα. Όταν φλέρταρα, όταν φλέρταραν. Όταν κοιμόμουν μαζί τους…» «Και η αγάπη;» Ρώτησε η Βάλερι.

«Η αγάπη δεν παρουσιάζει προβλήματα σε εκείνους που ξέρουν να αντέξουν την ψυχική φόρτιση. Είναι σαν να προσπαθείς να κουβαλήσεις έναν σκουπιδοτενεκέ στην πλάτη σου πάνω από ένα ποτάμι αφρισμένα κάτουρα.» «Οι ερωτευμένοι συχνά είναι νευρωτικοί, επικίνδυνοι. Χάνουν κάθε αίσθηση προοπτικής και χιούμορ. Γίνονται υστερικοί, ψυχωτικοί, ανιαροί. Καμιά φορά γίνονται και δολοφόνοι.»

«Έτσι και αλλιώς οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αδιέξοδες. Μόνο οι δυο πρώτες βδομάδες έχουν ενδιαφέρον, μετά τα πράγματα γίνονται επίπεδα, πλαδαρά. Οι μάσκες πέφτουν και εμφανίζονται τα αληθινά πρόσωπα: τρελοί, ηλίθιοι, παρανοϊκοί, εκδικητικοί, σαδιστές, δολοφόνοι. Η σύγχρονη κοινωνία έχει δημιουργήσει ανθρώπους που κατασπαράσσουν ο ένας τον άλλον. Κανίβαλοι. Τα πάντα μοιάζουν με μονομαχία μέχρι θανάτου που διαδραματίζεται πάνω σε ένα τραπέζι μπιλιάρδου… Η μεγαλύτερη διάρκεια που μπορούμε να ελπίζουμε για μια σχέση μας είναι δυόμισι χρόνια.»

Απόσπασμα 3

Εσείς δεν ξέρετε τι είναι η αγάπη είπε ο Μπουκόφσκι
κοιτάξτε με είμαι 51 χρονών
κι είμαι ερωτευμένος με τούτην εδώ την πιτσιρίκα
την έχω πατήσει άσχημα αλλά κι αυτή δεν πάει πίσω
οπότε είναι εντάξει φίλε έτσι πρέπει να γίνεται
Μπαίνω στο αίμα τους και δεν μπορούν να με βγάλουν από κει
Δοκιμάζουν τα πάντα για να γλιτώσουν από μένα
μα όλες τους γυρίζουνε στο τέλος
Όλες τους γυρίζουνε σε μένα εκτός
από εκείνη που έθαψα
Έκλαψα γι’ αυτήν
μα έκλαιγα εύκολα εκείνη την εποχή
άσε φίλε μη μου βάλεις να πιω τίποτα σκληρό
Γίνομαι κακός τότε
Θα μπορούσα να κάτσω εδώ και να πίνω μπίρα
με σας τους χίπηδες όλη τη νύχτα
θα μπορούσα να πιω δέκα λίτρα από τούτην εδώ την μπίρα
σαν να ‘τανε νεράκι
Βάλε με όμως να πιω κανά σκληρό ποτό
και θ’ αρχίσω να πετάω κόσμο έξω από τα παράθυρα
θα πετάξω τους πάντες έξω από το παράθυρο
Το ‘χω κάνει αυτό
Μα εσείς δεν ξέρετε τι είναι η αγάπη
Δεν ξέρετε γιατί δεν ήσασταν ποτέ
ερωτευμένοι είναι απλό
Εγώ έχω τούτην εδώ την πιτσιρίκα και είναι όμορφη
Με φωνάζει Μπουκόφσκι
Μπουκόφσκι λέει με τη σιγανή της φωνή
κι εγώ λέω Τι
Μα εσείς δεν ξέρετε τι είναι η αγάπη
Και σας λέω τι είναι
μα εσείς δεν ακούτε
Δεν υπάρχει ούτε ένας από σας σε τούτο δω το δωμάτιο
που θ’ αναγνώριζε την αγάπη ακόμη κι αν σηκωνόταν
και του τον κάρφωνε στον κώλο
Είχα κάποτε την εντύπωση πως οι αναγνώσεις ποίησης δεν έχουν κανένα νόημα
Και δες τώρα είμαι 51 χρονών κι έχω τριγυρίσει αρκετά
Ξέρω πια ότι δεν έχουν κανένα νόημα
μα λέω στον εαυτό μου Μπουκόφσκι
το να πεθαίνεις της πείνας είναι ακόμη περισσότερο χωρίς νόημα
Οπότε να ‘σαστε εδώ και τίποτε δεν είναι όπως θα ‘πρεπε να ‘ναι
Αυτός ο τύπος ο πώς τον λένε ο Γκάλγουεϊ Κίνελ
Είδα τη φωτογραφία του σε κάποιο περιοδικό
Έχει ωραία φάτσα δεν λέω
μα είναι δάσκαλος
Χριστέ μου το φαντάζεσαι
Μα εδώ που τα λέμε κι εσείς δάσκαλοι είσαστε
να λοιπόν που σας προσβάλλω κι από πάνω
Όχι δεν έχω ακούσει τίποτε γι’ αυτόν
ούτε καν τον ίδιο
Όλοι τους είναι τερμίτες
Μπορεί να είναι εγωιστικό που δεν πολυδιαβάζω πια
μα τούτοι οι άνθρωποι που χτίζουνε
τη φήμη τους σε πέντ’ έξι βιβλία
είναι τερμίτες
Μπουκόφσκι μού λέει
Γιατί ακούς όλη την ημέρα κλασική μουσική
Μπορείτε να την ακούσετε που το λέει, ε
Μπουκόφσκι γιατί ακούς κλασική μουσική όλη την ημέρα
Σας ξαφνιάζει αυτό, έτσι δεν είναι
Πού να το φανταστείτε πως ένας άξεστος μπάσταρδος σαν εμένα
θα μπορούσε ν’ ακούει κλασική μουσική όλη την ημέρα
Μπραμς Ραχμάνινοφ Μπάρτοκ Τέλεμαν
Σκατά δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω εδώ πέρα
Είναι πολύ ήσυχα εδώ πέρα πάρα πολλά δέντρα
Εμένα μου αρέσει η πόλη αυτός είναι τόπος για μένα
Βάζω την κλασική μου μουσική κάθε πρωί
και κάθομαι μπροστά στη γραφομηχανή μου
Ανάβω ένα πούρο και το καπνίζω να έτσι δέστε
και λέω Μπουκόφσκι είσαι ένας τυχερός άνθρωπος
Μπουκόφσκι πέρασες μεσ’ απ’ όλα
κι είσαι ένας τυχερός άνθρωπος
και ο γαλάζιος καπνός σέρνεται επάνω στο τραπέζι
κι εγώ κοιτάζω έξω απ’ το παράθυρο τη λεωφόρο Ντελόνγκπρι
και βλέπω κόσμο να πηγαίνει πάνω-κάτω στο πεζοδρόμιο
και φουμάρω το πούρο μου να έτσι
και μετά ακουμπάω το πούρο στο τασάκι μου κάπως έτσι
παίρνω βαθιά ανάσα
και ξεκινάω να γράφω
Μπουκόφσκι λέω αυτό είναι η ζωή
είναι καλό να είσαι φτωχός είναι καλό να έχεις αιμορροΐδες
είναι καλό να είσαι ερωτευμένος
Μα εσείς δεν ξέρετε πώς είναι αυτό το πράγμα
Δεν ξέρετε πώς είναι να είσαι ερωτευμένος
Αν μπορούσατε να την δείτε θα ξέρατε τι εννοώ
Πίστευε πως θα ‘ρθω εδώ πέρα και θα το ρίξω αμέσως στο πήδημα
Έτσι απλώς το ‘ξερε
Και μου το ‘πε ότι το ‘ξερε
Σκατά είμαι 51 χρονών κι αυτή ‘ναι 25
είμαστε ερωτευμένοι και αυτή ζηλεύει
Χριστέ μου είναι όμορφα
είπε πως θα μου ‘βγαζε τα μάτια αν ερχόμουν εδώ πέρα και πήγαινα να πηδήξω
Να λοιπόν αυτό είναι για σας η αγάπη
Τι ξέρετε εσείς ο οποιοσδήποτε από σας γι’ αυτήν
Ακούστε να σας πω κάτι
Συνάντησα ανθρώπους στη φυλακή που είχαν περισσότερο στυλ
απ’ όσους τριγυρίζουν στα πανεπιστήμια
και πηγαίνουν σε αναγνώσεις ποίησης
Αυτοί ‘ναι βδέλλες που ‘ρχονται για να δουν
αν είναι βρόμικες οι κάλτσες του ποιητή
ή αν μυρίζουν οι μασχάλες του
Πιστέψτε με δεν θα τους απογοητεύσω
Μα θέλω να θυμάστε τούτο
μόνο ένας ποιητής βρίσκεται απόψε σε τούτο το δωμάτιο
μόνο ένας ποιητής σε αυτή την πόλη απόψε
ίσως μόνο ένας αληθινός ποιητής σε αυτή τη χώρα απόψε
κι αυτός είμαι εγώ
Τι ξέρετε εσείς ο οποιοσδήποτε από σας για τη ζωή
Τι ξέρει οποιοσδήποτε από σας για οτιδήποτε
Ποιος απ’ όλους σας εδώ μέσα έχει απολυθεί ποτέ από κάποια δουλειά
ή έχει χτυπήσει άγρια τη γυναίκα του
ή τον έχει χτυπήσει η γυναίκα του
Μ’ έχουν απολύσει απ’ το Sears and Roebuck πέντε φορές
Μ’ απολύανε κι ύστερα με ξαναπροσλαμβάνανε
Δούλευα αποθηκάριος γι’ αυτούς όταν ήμουν στα 35 μου
κι ύστερα με μπαγλαρώσανε γιατί τάχα έκλεβα μπισκότα
Ξέρω πώς είναι αυτό το πέρασα
Είμαι 51 χρονών τώρα κι είμαι ερωτευμένος
Και τούτη εδώ η πιτσιρίκα λέει
Μπουκόφσκι
κι εγώ λέω Τι και αυτή μου λέει
Νομίζω πως είσαι ένα μάτσο σκατά
κι εγώ της λέω μωρό μου μόνο εσύ με καταλαβαίνεις
Είναι η μόνη γυναίκα στον κόσμο
άντρας ή γυναίκα
απ’ την οποία θα το δεχόμουν αυτό
Μα εσείς δεν ξέρετε τι είναι η αγάπη
Στο τέλος όλες τους γυρίζουν πάλι σε εμένα
η καθεμιά απ’ αυτές γυρίζει
εκτός από κείνη που σας είπα
εκείνη που έθαψα
Ήμασταν μαζί εφτά χρόνια
Και συνηθίζαμε να πίνουμε πολύ
Βλέπω κανά δυο δαχτυλογράφους σε τούτο το δωμάτιο μα
Δεν βλέπω κανέναν ποιητή
Δεν εκπλήσσομαι
Πρέπει να έχεις ερωτευτεί για να γράψεις ποίηση
κι εσείς δεν ξέρετε τι σημαίνει να είσαι ερωτευμένος
αυτό είναι το πρόβλημα με σας
Για δώσε μου λίγο από αυτό το πράγμα
Έτσι μπράβο όχι πάγο ωραία
Έτσι είναι καλά είναι ωραία έτσι
Άντε λοιπόν ας τελειώνουμε με τούτη την παράσταση
Ξέρω τι είπα μα θα πιω άλλο ένα
Από τούτο το ωραίο πράγμα
Εντάξει κι ύστερα φύγαμε ας ξεμπερδεύουμε πια
μόνο μετά μην πάει κανείς και σταθεί κοντά
σε κανένα ανοιχτό παράθυρο

Απόσπασμα 4

(…) Μα τι σόι σκατά ήμουν επιτέλους; Τι βρώμικα παιχνίδια έπαιζα; Ποιό ήταν το κίνητρό μου; Προσπαθούσα, μήπως, να ανταποδώσω κάποιο κακό που μου έκαναν; Μπορούσα να λέω συνέχεια στον εαυτό μου ότι ήταν απλά και μόνο θέμα έρευνας,ανάλυσης του γυναικείου ψυχισμού; Άφηνα να μου συμβαίνουν διάφορα πράγματα χωρίς να σκέφτομαι. Δε λογάριαζα κανέναν πέρα από τη δική μου εγωιστική, φτηνή διασκέδαση.
Σαν να ήμουν κακομαθημένο σκολιαρόπαιδο. Ήμουν χειρότερος κι από πουτάνα, γιατί η πουτάνα το μόνο που μπορούσε να σου πάρει ήταν τα λεφτά σου. Εγώ τσαλαβουτούσα στις ζωές και τις ψυχές των ανθρώπων , σαν να ήταν τα παιχνιδάκια μου, τα ηλεκτρικά μου τρενάκια. Πώς μπορούσα να λέω ότι είμαι άντρας; Πώς μπορούσα να γράφω ποιήματα; Από τι υλικό ήμουν φτιαγμένος; Ένιωθα σαν ένας μικρός Σαντ χωρίς όμως τη δική του ιδιοφυϊα. Ένας δολοφόνος ήταν πιο έντιμος και ντόμπρος από μένα.
Ή ένας βιαστής. Εγώ, δεν ήθελα να παίζουν οι άλλοι με την ψυχή μου, να μου την κατουρούν, να την κοροϊδεύουν. Όπως και να ‘χε το πράγμα μία τουλάχιστον διαπίστωση είχα κάνει: δεν ήμουν εντάξει. Δεν ήμουν καλός. Και το χειρότερο ήταν πως περνούσα ακριβώς για το αντίθετο. Μπορούσα να επεμβαίνω στις ζωές των ανθρώπων γιατί μ’ εμπιστεύονταν. Έκανα τις βρωμιές μου με τον πιο ύπουλο τρόπο. Έγραφα την Ερωτική ιστορία μιας Ύαινας (…)

Τσαρλς Μπουκόφσκι, 1978, Γυναίκες, Εκδόσεις: Μεταίχμιο

–

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

#LOVE is made of ORG@SM

Ο χώρος Τέχνης – ισμός στην Αθήνα έχει την χαρά να παρουσιάσει στο κοινό την ομαδική εικαστική έκθεση με τίτλο: «#LOVE is made of ORG@SM». Την επιμέλεια της έκθεσης φέρει η Ιστορικός της Τέχνης, ΜΑ Δημοσιογράφος και μέλος της AICA Eλλάδος, Νικολένα Καλαϊτζάκη. Η έκθεση τελεί υπό την υποστήριξη του ηλεκτρονικού περιοδικού Τέχνης Pause.

Η Ιστορικός της Τέχνης και Επιμελήτρια της έκθεσης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, μεταξύ άλλων, σημειώνει:

«#LOVE is made of ORG@SM»• Πρόκειται για μία ιδιαιτέρως προσεγμένη ομαδική εικαστική έκθεση στην οποία η Ζωγραφική, η Γλυπτική και η Φωτογραφία συναντούν την παθιασμένη καρδιά της Ερωτικής Ποίησης, με τους καλλιτέχνες να αντλούν την έμπνευση τους μέσα από τους στίχους των αγαπημένων τους ερωτικών ποιημάτων. Διαμέσω αυτής της μαγικής δημιουργικής διασύνδεσης, ο θεατής, βλέπει μπροστά του, θραύσματα από τους φλογερούς εραστές του Ε.Ε.Κάμινγκς (ποίημα: «Λοιπόν ας φιληθούμε») ή τους άλλους εκείνους του Μπρέχτ που η αγάπη τους δεν έβρισκε ποτέ κοινό τόπο, τι κι αν τα σώματα τους, σάρκινα, στην ίδια κλίνη, ζούσαν («Ερωτικό τραγούδι από μιαν άσχημη εποχή»)(;). Ο έρωτας ανασαίνει ηδονικά παθιασμένος, αποτυπωμένος ωμός, επάνω σε ξέστρωτα στρώματα στα «Ερωτικά» της Τζόυς Μανσούρ, αλλά και σε αυτά του Μπουκόφσκι – αλήθεια εσύ έχεις φιλήσει ποτέ σου γυναίκα – πάνθηρα – ; Υμνούμενος ο έρωτας, μελαγχολικά γλυκός σαν θάνατος χορεύει «βιεννέζικο βαλς» στους ρυθμούς του Λόρκα και συναντά την «Τρίτη Ελεγεία του Ντουίνο» του Ρίλκε και τον Λουί Αραγκόν. «Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα, όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…» σκαλίζει με την πένα στο χαρτί η βαθιά ψυχή του Κωνσταντίνου Καβάφη και δίπλα του στέκουν, μεταξύ άλλων, ο Γιάννης Ρίτσος με τον «Σάρκινο λόγο» του, ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Γιάννης Βαρβέρης, ο Δημήτρης Λιαντίνης με την «Γκέμμα», ο Τίτος Πατρίκιος, αλλά και η αείμνηστη, προσφάτως ενταγμένη στο αιώνιο ποιητικό πάνθεον, Kατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ».

• Ειδική εκδήλωση:

[…] Φορές πολλές το ίδιο σημείο να επιμεληθείς

Συνάντησε τη λίμνη με τα νούφαρα

Χάιδεψε με την άγκυρά σου του κρίνου την καρδιά

Βυθίσου μέσα να πνιγείς κι απλώσου

Μην απαρνηθείς τη μυρωδιά τη ζάχαρη το αλάτι

τους ανέμους τους βαθείς το πλήθος τα φωτοστέφανα των πνευμόνων

Ομίχλη στο νου

και στα πόδια ρίγος

Θαλασσοχαλασμός γλαρωμένος τα φιλιά. 

Τζιοκόντα Μπέλι, «Σύντομες Παραδόσεις Ερωτισμού / Pequeñas lecciones de erotismo»

Κατά την ημέρα των εγκαινίων, Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου & ώρα 7 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί ειδική εκδήλωση με τίτλο: «Σύντομες Παραδόσεις Ερωτισμού» με ομιλήτριες την επιμελήτρια της έκθεσης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, την δημοσιογράφο και ιδρύτρια του Pause, Κάλλια Βαβουλιώτη και την ποιήτρια, Κωνσταντία Φαγαδάκη. Μεταξύ άλλων, θα αποδοθούν θραύσματα ερωτικού λόγου σύγχρονης ποίησης και νέων ποιητών, θα περιηγηθούμε πιο ειδικά στην ειλικρινή οπτική της σύγχρονης ποίησης και θα φτάσουμε στην μαγεία που διαπνέει την ερωτική ποίηση με την ερωτική ζωγραφική, φωτογραφία και γλυπτική μέσα από μία διαλεκτική της έμπνευσης. Ακόμα, θα διαβαστούν ποιήματα των: Δημήτρης Γκιούλος / Μαριλένα Κολλάρου / Έλενα Κτενοπούλου / Ανδρέας Παπάζογλου / Σταμάτης Παρασκευάς / Χριστόφορος Τριάντης.

#Συμμετέχουν οι εικαστικοί καλλιτέχνες:

Αθανασία Αγοραστίδου • Αδριανός • Έλενα Αρσενίδου • Ελισσάβετ Διονυσοπούλου • Φαίδρα Εγγλέζου • Γιάννης Ιωαννίδης • Θεόδωρος Κεμίδης • Κωνσταντίνος – Νεκτάριος Κολέτσος • Μαριάννα Κοντοέ • Γρηγόρης Κούκης • Καλλιόπη Κουκλινού • Ελίζα Κρικώνη • Μαργαρίτα Λέντζα – Σιαμανή • Μαρία Μαραγκουδάκη • Ειρήνη Μονομμάτου • Φανή Μουστακίδου • Αθανάσιος Μπερούτσος • Σωτηρία Παγουλάτου • Ευαγγελίνα Πασσιά • Εμμανουέλα Πλατανιώτη • Ελένη Πολιτοπούλου • Γιάννης Στεμπίλης • Θανάσης Τασιάς • Σουλτάνα Τρεπεκλή • Aριάδνη Χάγερ • Μαρία Χαλκιά • Νάντια Χάρτζη • Κατερίνα Χατζή 

• Εγκαίνια: Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου & ώρα 8 μ.μ.

• Διάρκεια έκθεσης: 21-29.2.2020

Ωράριο λειτουργίας χώρου:

Τρίτη – Σάββατο: 5 – 9 μ.μ.

& Κυριακή: 12 – 8 μ.μ. 

(Δευτέρα κλειστά)

#LOVE is made of ORG@SM:

Επιμέλεια έκθεσης: Νικολένα Καλαϊτζάκη (https://nikolenakalaitzaki.wordpress.com)

Με την Υποστήριξη: Pause art mag (http://www.pause-artmag.gr)

Δημιουργικό – Επιμέλεια εντύπων: Αριστοτέλης Τριάντης

Είσοδος ελεύθερη

Χώρος Τέχνης -ισμός, 

Διεύθυνση: Ευπατριδών 17 & Τριπτολέμου 7, Γκάζι, Αθήνα, Τ.: 2103463990